Avontuur
Een groep nobele bekenden en onbekenden trok samen naar Nepal. Ze werden getriggerd door het land zelf, of door de projecten van Samundra, of door het feit dat ze vrienden hebben die er enthousiast over vertelden.  Of door een combinatie hiervan. Vol goesting, vragen en een beetje gezonde spanning vlogen ze het avontuur tegemoet.

Chaos & jungle
Keywords van de eerste dagen in en rond de hoofdstad Kathmandu waren smog, drukte, tempels (en andere religieuze bouwwerken), groepsgevoel, verbinding, pracht, lekkers, verwondering.  En meer van dat. Voor sommigen ‘into your face’, voor anderen de bevestiging van de aandoenlijke chaos waar je verliefd op kan worden.

Na het acclimatiseren in de drukke en warme stad ging het al snel naar de rust van het zuidelijke Chitwan. Daar stonden natuurpracht, een jungle- en kanotocht, een overvloed aan olifanten en schone lucht centraal.
Pokhara schonk ons een blik op het Himalayagebergte, dat in het echt nog indrukwekkender bleek dan aanvankelijk gedacht.
Manakamana was de uitvalsbasis voor de Shrine tempels en een Moosebar aandoend brouwerijbezoek. En dit alles in een zonovergoten bubbel, met groepsgenoten die al vrienden werden en vrije momenten die dan toch maar samen ingevuld werden.

Was alles dan zo perfect?  Neen, want we hebben het nog niet over de wegen gehad.  Los zand, stenen en putten.  Slechts kleine stukken zijn geasfalteerd, wat de gemiddelde reiziger met een zwakke maag of een vleugje reisziekte danig op de proef stelt. Maar ach, we hebben het hier wel over Nepal.  Een land dat een stevige inhaalbeweging aan het doen is, oa op het gebied van infrastructuur. Kom volgend jaar nog maar eens terug!

Een blik achter de schermen van Samundra
Het eerste deel van de reis gaf een mooi beeld van de cultuur en gewoontes in dit prachtige land.  Los van de busritten was het comfortabel en ontspannend reizen.  Vanaf nu zou het anders worden.

Samundra Nepal zet zich in om de zwaksten in de samenleving te helpen.  Het ziekenhuis in Mainapokhari is de bakermat van Samundra. Hier werden de eerste projecten rond gezondheidszorg uitgerold.  De kiwi en limoenplantages, die inzetten op agricultuur en het verwerven van een eigen stabiel inkomen, werden bezocht. En ja, er is daar nog heel veel werk. En wij zouden het wellicht anders doen. En net dat is de evenwichtsoefening die het zo interessant maakt: wie zijn wij om te zeggen hoe zij het moeten aanpakken? Wanneer zijn we aan het helpen en ondersteunen, en wanneer nemen we het teveel over? Vragen die regelmatig opborrelden en besproken werden. Ideeën om over na te denken, als je dan toch slecht slaapt op het harde bed in de plaatselijke guesthouse.  In de lemen keuken werd thee gemaakt, en op het Middeleeuws aandoende vuurtje heerlijke dal bhat. Met dank aan de gastvrije koks van dienst, de ouders van Jagat, de oprichter van Samundra Nepal en allround alles-regelaar van deze reis.

Lunch
Volgende halte was Namobuddha, het Boeddhistische klooster waar monniken opgeleid worden. Het is een tot de verbeelding sprekende plek met tempels, vergezichten en gebedsvlaggetjes.  Veel vlaggetjes…

Aan de andere kant van de heuvel, ligt een van de recentste verwezenlijkingen van Samundra. De kantine van de Shree Mahankhal secundary school. De lege brooddozen maakten plaats voor een gezond lunch en vers eten.  Hierdoor gaat niet enkel het welzijn omhoog, er komen ook meer kinderen naar school. Het is een mooi voorbeeld van verschillende partners die samenwerkten om samen duurzaam te investeren.

De reis eindigt nog met bezoeken aan Bhakatpur en Durban Square, en uiteraard met souvenirs jagen in de smalle straten van Thamel.

Dankbaarheid en herinneringen
Tijdens de terugvlucht daalde een zacht dekentje neer.  Eentje van de luchtvaartmaatschappij, dat wel.  Maar toch vooral van dankbaarheid, intens geluk en behoorlijk wat vermoeidheid.  Het was veel.  Het was intens.  Het was … fantastisch!
Er kan nog heel veel gezegd en geschreven worden over deze reis, de eerste Samundra Tour.  Feit is dat je dat niet in woorden, zelfs niet in beelden kan vatten.  “Je had er bij moeten zijn.”, weet je wel.  En wie weet kan dat. Op een dag.

Bedankt aan iedereen die erbij was.  Aan iedereen die er mee voor gezorgd heeft dat deze groep een magische reis kon beleven.  Aan iedereen die een steentje bijdraagt aan het project dat Samundra is.
Een Samundra aan dank!